KΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ...ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ, ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΘΟΣ!
Αρκεί να το θέλεις! Αρκεί να’ χεις μερικά αναγκαία τάλαντα όπως: Όσφρηση, οξύνοια, κριτικό νου, αυξημένη συνείδηση περί δικαίου, φλόγα να υπερασπίζεσαι τα συμφέροντα του λαού σου (κοινότητα-έθνος), να μην ρέπεις προς το λάδωμα, - πολλοί θα αποπειραθούν να σε εξαγοράσουν παντοιοτρόπως-, να μην σκιάζεσαι από τις απειλές που θα δέχεσαι επίσης συχνά.
Ε, βέβαια να’ χεις φαντασία, ιδέες, παρατηρητικότητα και ασφαλώς να μπορείς να γράφεις καλά.
Αν νομίζεις ότι έχεις αυτά τα εφόδια, τότε ναι, θα γίνεις δημοσιογράφος.
**Μην ξεχνάς ωστόσο ότι, από τους πολλούς που έλκονται από τη δημοσιογραφία και ονειρεύονται να την υπηρετήσουν, ελάχιστοι σταδιοδρομούν επιτυχώς. Χρειάζεται κότσια η... δουλειά. Η δημοσιογραφία είναι στάδιο δύσπεπτο, δύσκολο, γενικώς δύσκαμπτο. Ωστόσο λαμπρό!
Είναι το μόνο “επάγγελμα” το οποίο δεν απαιτεί ΔΙΠΛΩΜΑ σπουδών!
Αν είσαι από κείνους που θέλουν να εξασφαλίσουν ένα δίπλωμα, τότε μάλλον, δεν κάνεις για τη δημοσιογραφία. Ο Αρχισυντάκτης με τον οποίον θα συναντηθείς, θα σου πει με κάθε απλότητα:
--Δεν μ΄ ενδιαφέρει τι σπουδές... διέπραξες! Σάλτα και φέρε μου μια αποκλειστική είδηση!
Αν αντέξεις στη δοκιμασία, τότε “Καλώς ήρθες στη Μάγκνα φαμίλια του Τύπου”.Η γνώση της δημοσιογραφίας θα σου είναι πολύτιμη, όποια επαγγελματική σταδιοδρομία τελικά επιλέξεις.
Οι σπουδές δεν κάνουν όμως τον δημοσιογράφο!
Αλλά μονάχα η ατομική του φλόγα που κουβαλάει από τη μέρα της γέννησης του. Κι, όντως, έτσι είναι. Τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής δημοσιογραφίας, οι κορυφαίοι που έστησαν τον μύθο του Τύπου δεν πέρασαν από τα λεγόμενα ανώτατα Ιδρύματα η τα "εργαστήρια". Μερικοί ήσαν απόφοιτοι μόνο του Δημοτικού!
Ο Σπύρος Μελάς , που κατέληξε να γίνει Ακαδημαϊκός, δεν καυχιότανε καθόλου για τις... σπουδές του! Διέλαμψε, εν τούτοις, στην ελληνική Γραμματολογία! Το ίδιο και πολλοί άλλοι μέγιστοι, οι οποίοι έθεσαν τη σφραγίδα τους στην πορεία αυτού του έθνους. Το παν είναι το σκαρί που κουβαλάς. Τίποτε δεν θα σταματήσει τον έρωτά σου για τη δημοσιογραφία, που είναι τομέας απόλυτα ερωτικός.
Μπορώ με τα μαθήματα e-mail να φτάσω στον στόχο μου;
--Και ναι και όχι.!
Πάνω απ΄ όλα πρέπει να υπάρχει η “φλόγα”- τσαγανός έτσι το λένε στη δημοσιογραφική διάλεκτο-. Αν υπάρχει , τότε η απάντηση είναι σίγουρα ΝΑΙ .Προχώρα άφοβα. Αλλιώτικα μην ματαιοπονείς! Διότι ούτε τα συγγράμματα αυτά, μορφοποιημένα σε “μαθήματα”, ούτε καμιά σχολή, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των Πανεπιστημιακών, κάνουν δημοσιογράφους.
Το αυτό ισχύει, εξάλλου, και με όσα άλλα επαγγέλματα “γυαλίζουν”. (π.χ. ηθοποιοί,) την λάμψη των οποίων πολλοί, κυρίως πολλές, ορέγονται- αλλά τελικά διαπιστώνουν ότι το σανίδι δεν τους σηκώνει...
Αν το κέρδος είναι το κίνητρό σου, προτιμότερο να το... ξεχάσεις! Χρήματα μπορεί να βγάλεις, κυρίως αν έχεις ελαστική συνείδησή, και ρέπεις προς τη διαπλοκή...
Κάποιοι, μετρημένοι, δημοσιογράφοι και συμπτωματικά που κανείς δεν ξέρει τη γραφή τους, θησαυρίζουν. Αλλά δεν είναι αυτός ο κανών. Η ιστορία έχει αποδείξει πως ο δημοσιογράφος είναι μεροκαματιάρης, φτωχαδάκι, στην Ελλάδα τουλάχιστον. ΄Ίσα που τα βγάζει πέρα! Αξιοπρεπώς βέβαια. Αυτός, όμως, ξέρει και η γυναίκα του που μόνιμα τον πυροβολεί...με δικαιολογημένες ασφαλώς γκρίνιες...
Γνωστός θα γίνεις, - αν και η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων είναι αφανείς- μα θα ξεχαστείς την επομένη ακριβώς που θα σταματήσεις να γράφεις, που θα πάψεις να εμφανίζεσαι από τις στήλες των εντύπων ή των ηλεκτρονικών μέσων!
Το υπογραμμίσαμε: Καμιά σχολή σε κανένα σημείο του πλανήτη δεν “παράγει” δημοσιογράφους. Τούτο δεν σημαίνει ότι οι σχολές ή τα εργαστήρια δεν προσφέρουν ουσιαστικές επαρκείς γνώσεις, οι οποίες είναι αποτελεσματικά χρήσιμες σε ΟΛΑ τα επαγγέλματα. Αρκεί να το τραβάει ο οργανισμός σου! Ο δημοσιογράφος γεννιέται -υποστηρίζουν πολλοί- δεν γίνεται! Οι σχολές απλώς βοηθάνε τον γεννημένο να διαλάμψει..
΄Ένα παράδειγμα: Μια σχολή “εργαστήρι” λέγεται, λες κι είναι παπουτσίδικο, διδάσκει ένα μάθημα ... για την οικονομία του 1845! Ποια η χρηστικότητα του κεφαλαίου αυτού στον δημοσιογράφο;
Αυτό σημαίνει πως πολλά από τα διδασκόμενα μαθήματα σε τέτοιες σχολές είναι περιττά, και εν πάση περιπτώσει, γνώσεις που ο φέρελπης δημοσιογράφος θα κατακτά στο διάβα του αενάως, μέχρι στα γεράματά του. Η δημοσιογραφία είναι σαν το βιολί, ποτέ δεν μαθαίνεται... κι όλο σπουδάζετε, και ...σπουδάζετε! Δεν έχει τέρμα. Ώσπου να “καταντήσει” κάποτε ο δημοσιογράφος “πανεπιστήμων”, ιδιότητα, που σε μεγάλο βαθμό, συνοδεύει όλους τους εργάτες του λειτουργήματος αυτού.
Θα βγάλω χρήματα αν γίνω δημοσιογράφος; ( Αλήθεια αυτό είναι το ιδανικό σου...το χρήμα;)
Και ναι και όχι. Εξαρτάται από το χαρακτήρα σου .Τις συνδεσμολογίες -διαπλοκές σου. Είσαι φίλος με πολιτικό, με κόμμα; Πάει .. έχεις στο τσεπάκι σου μια ΔΕΚΟ, ή το λιγότερο βουλευτιλίκι. Αρκεί να υμνολογείς, αρκεί να μη λες.. κακά λόγια, ου ναι, τότε και υπουργός γίνεσαι... και θα κοκορεύονται όλοι οι δικοί σου για την αξιοσύνη σου!. Η αληθινή δημοσιογραφία όμως θα δακρύζει.. Την εκμεταλλεύτηκες σαν πόρνη, παλιομπαγάσα, για να ικανοποιήσεις άλλα απωθημένα σου ατομικά....
ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Οι σελίδες αυτές είναι δανεισμένες από ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ και που θα τα δείτε σε πληρότητα αν αποφασίσετε να εγγραφείτε!
Τα μαθήματα δημοσιογραφίας ενδιαφέρουν όλους που επιδιώκουν να δρουν δημοσίως. Όχι μόνο τους σπουδαστές. Είναι δομημένα έτσι ώστε να είναι ένα χρηστικό εργαλείο για όλους!
Tα μαθήματα που προσφέρει η ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ σε συνεργασία με την Τράπεζα Τύπου ( PRESS- BANK.GR), είναι καταλύτης.
Ο σπουδαστής ρίχνεται από την πρώτη στιγμή στο ρεπορτάζ. Στείλε την ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΟΥ ΤΩΡΑ
|
ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ... ΤΟΝ ΧΘΕΣΙΝΟ ΤΥΠΟ!
|
| Στη λεγόμενη στοά του Βιβλίου... και στην είσοδό της υπάρχει αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία...
Είναι το μηχάνημα... που έκανε ζώσα τη δημοσιογραφία.. Είναι η λεγόμενη λινοτυπική... που ανέστησε χιλιάδες εφημερίδες σε όλο τον κόσμο... και παίδευσε εκατομμύρια ανθρώπους!...
Μιλάμε για ένα ογκώδες εργαλείο -φαίνεται- που σφράγισε την εξέλιξη του τύπου, μέχρις ότου ...μπούκαρε το ...κομπιούτερ που ανέτρεψε πια τα πάντα.
ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ
Έτσι ή αλλιώς!
και πως... δα αλλιώς;
Οι περισπούδαστοι φαφλατάδες blogers ... που ποιούν και τον ενημερωτή- δημοσιογράφο... ως με πατέντα ευφυείς...θα καταλάβουν!
|
Πέθανε η λινοτυπική αυτή μηχανή; ΄Οχι τελείως... διότι σε κάποιες ελληνικες πόλεις συνεχίζει να δρα... Αν και στις σελίδες μας περί ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ δημοσιογραφίας έχουμε και φωτογραφικά τη γιγάντια αυτή πτυχή του Τύπου, χθες καθώς περνοπύσαμε ;από τη στοά Βιβλίου, ξαναφωτογραφήσαμε το κειμήλιο. Με δυο λόγια για τον αναγνώστη που δεν ξέρει...: Το τεράστιο αυτό μηχάνημα (Αμερικανικής κατασκευής) έκανε την εξής περίπλοκη δουλειά:... κάτι που δεν χρειάζεται ο σημερινός υπολογιστής.. ΄Ετσι ήταν τότε... Προσέξτε τις διαδικασίες:
Ο συντάκτης -δημοσιογράφος- έγραφε το κείμενο... Αυτό... πήγαινε στον Λινοτύπη... Αυτός το χτυπούσε στη μηχανή-δακτυλογραφική, θα λέγαμε- η οποία όμως αυτόματα ... παρήγαγε το κείμενο σε σειρές -αράδες ... σε ΜΕΤΑΛΛΟ! Τα ...μεταλλικά -σκέτο σίδερο- αυτά κείμενα τα παραλάβαιναν οι μαρμαράδες... οι οποίοι με την καθοδήγήση των δημοσιογράφων έστηναν τη φιγούρα της εφημερίδας... που θα κυκλοφορούσε ...ΑΥΡΙΟ...
Μιλάμε για άθλους...αγώνες τιτάνιους... Από αυτή την άγρια διαδικασία πέρασαν ο Χρήστος Πασαλάρης, ο Λαμπράκης, Ψυχάρης, Κυριάκος Κορόβηλας, Βραχιολίδης κι άλλοι που ακόμα στηρίζουν τον Τύπο. ΟΧΙ όμως ο Χατζηνικολάου ή ο Τριανταφυλλόπουλος και λοιποί αστέρες... του θεαθήναι... Καλοί μεν ...αλλά ...άσχετοι δε!...Στα περί Τύπου...
Δείτε μόνον τη φωτό αυτή... και φαντασθείτε ... πως ...έκανε το δημοσιογραφικό κείμενο... ΣΙΔΕΡΟ-ΜΕΤΑΛΛΟ... .. ΑΝΤΙΜΟΝΙΟ.. τελικά... εφημερίδα... που να διαβάζεται την επομένη. Γι αυτό και οι εργαζόμενοι στην Τυπογραφία, κατατάσσονταν... στα ανθυγιεινά... επαγγέλματα... ΄Οχι όμως οι δημοσιογράφοι... αν και αυτοί ήσαν στον ίδιο χώρο... και ανέπνεαν το αντιμόνιο!
Συμπέρασμα... Οι κοκορευόμενοι... αχαμνοί μπλόγκερς- ενημερωτές... να το βουλώνουν... Η Λινοτυπική μας έθρεψε... αυτό το μηχάνημα της φωτό μας... αυτή μας άνοιξε -ΑΝ... τα μάτια , αλλά ας μην κάνουμε και το μαγκάκι... ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ... και το θράσος έχει όρια!
|
|