Έχω μπροστά μου δυο κείμενά του από δύο διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις: του 1974 και του 1977.
Στην πρώτη (1974), “ζητούσε να κρατήσει το χεράκι μας σφιχτά” για να πάμε ομού... άτα και...τάτσις. Αλλά μετά τρία χρόνια, ενηλικιωθείς (εκλογές 1977), τό χάσαμε το παιδί!
“Η πρόσβαση, γράφει, στο γραφείο του είναι πάντοτε δυνατή ...όλες τις ώρες της μέρας”, που σημαίνει ότι επειδή είχε παραμείνει απλός και... καταδεχτικός, όπως θά’λεγε κι η θειά μου η Ευταλίτσα, δεν χρειάζονταν χαρτόσημο για να απολαύσετε την εκλαμπρότητά του.
Ξαναπάμε στο ’74 . “Τον διαλέξανε, λέει, για υποψήφιο γιατί είναι νέος... με προέλευση ιδεολογική”!!
Πάμε βουρ, στη μετάφραση, γιατί μερικοί άνθρωποι λένε βαριά πράματα και χρειάζονται μεταφραστή, καλή ώρα όπως τα κείμενα εκείνου του Βυρωνέτου Πολύδωρα.
Το λοιπόν,“ιδεολογικός” σημαίνει: “ο ανήκων ή ο αναφερόμενος στην ιδεολογία”. Αλλά το “ιδεολογική προέλευση” τι πάει να πει; Απλούστατα, πράσινα άλογα και παρδαλά κατσίκια. Τρέχα γύρευε. Θέλει, ο “μαουνέρης” αυτός (είναι πλοιοκτήτης), να υποδηλώσει ότι διέπεται από ανιδιοτελή ελατήρια κι ανώτερες αρχές, αλλά επειδή η κωπηλασία σε τέτοιες θάλασσες είναι επίπονος, τα μπουρδουκλώνει για να βάλει
τελικά εμάς σε μπελάδες να τον αποκρυπτογραφούμε!
Αλλο ένα προσόν, που επιστρατεύει ο διεκδικητής αυτός της ψήφου του ελληνικού λαού, είναι πως τον “κάνανε, είς ... αναγνώρισιν (θα τους έκανε κανένα ρουσφέτι)... μέλος του Εξωραϊστικου Συλλόγου της Πλάκας”!
Το ότι του κάνουν, ή μας κάνει... πλάκα, δεν το μυρίζεται.